توضیحات

علائم و علت سینوزیت و درمان سینوزیت


امروز قصد داریم بیشتر راجب سردردهای سینوزیتی توضیح دهیم با پرچم همراه باشسد تابیشتر راجب این سردرد آشنا شوید که دلیل سنوزیت می تواند سرما خوردگی یا عفونت گوش میانی باشدکه اگر به موقع درمان نشوند ممکن اسن دچار سردرد های سینوزیتی شوید و اینکه اگر سینوزیت درمان نگردد ممکن است باعث باعث کیست در چشم بینی و یا حتی مغز گردد.

علائم اصلی سینوزیت شامل صورت درد یا احساس فشار در این قسمت، احتقان، ترشح از بینی یا ترشح پشت بینی و کاهش توانایی بویای می شوند. سینوس ها، فضاهایی خالی در استخوان های پشت صورت هستند. حفره بینی درست در پشت بینی قرار گرفته است. در هر دو سمت حفره بینی سینوس های بزرگ قرار دارند.

 یک ردیف از سینوس های کوچک نیز در پشت پل بینی قرار گرفته و دو سینوس بزرگ دیگر بالا و پشت بخش داخلی ابروها قرار دارند. سینوس ها حفره هایی خالی و  مرطوب هستند که پشت استخوان های صورت قرار دارند و تخلیه‌ی آن ها معمولا به وسیله‌ی بینی انجام می‌شود.


سینوزیت چیست؟

 حفره بینی درست در پشت بینی قرار گرفته است در هر دو سمت حفره بینی سینوس های بزرگ قرار دارند.


سینوسهای پیشانی که دردو طرف پیشانی و بالای چشمها در ضخامت استخوانهای پیشانی قرار دارند، سینوسهای فکی که در دوطرف زیر گونه‌ها در ضخامت استخوانهای فک بالا قرار دارند، سینوسهای اتموئید یا پرویزنی که در پشت پل بینی و بین چشمها در ضخامت استخوانهای نزدیک گوشه داخلی چشم قرار دارند 

و سینوسهای اسفنوئید یا شب پره‌ای که در قسمت بالای بینی و پشت چشمها در ضخامت استخوان کف جمجمه قراردارند. در بالای سینوسهای اسفنوئید، غده هیپوفیز قرار دارد. سینوسهای اتموئید به دو بخش سینوسهای اتموئید پیشین و پسین تقسیم می‌شوند. نوزادان در بدو تولد، دو جفت سینوس دارند که به تدریج و طی رشد، دو جفت دیگر نیز پدیدار می‌شود.

 در برخی افراد ممکن است یک یا هر دو سینوس پیشانی تشکیل نشود. در ضمن ممکن است در موارد بسیار نادر، یکی از سینوسهای فکی تکامل نیابد. سینوسهایی که بیشتر از همه مورد توجه است، سینوسهای فکی است.

به هنگام عفونت و انسداد بینی یا ورم در آلرژی ممکن است تخلیه‌ی سینوس‌ها با مشکل مواجه شود. در این صورت مایعات و مخاط مثل چرک در داخل سینوس‌ها جمع می‌شود. این مسئله باعث تورم، آسیب یا عفونت سینوس‌ها می‌شود. این التهاب سینوزیت نام دارد. 


سینوزیت چیست؟

سینوزیت (به انگلیسی: Sinusitis) آماس حاد یا مزمن لایهٔ مخاطی در یک یا چند حفره اطراف بینی است. سینوس‌ها حفره‌های مملو از هوا در استخوان‌های جمجمه و صورت هستند. هر عاملی که موجب پرشدن و گرفتگی آن‌ها توسط موکوس یا چرک شود، سینوزیت ایجاد خواهد شد.  سینوزیت به التهاب سینوس ها گفته می شود. 

این شرایط ممکن است با عفونت های ویروسی یا باکتریایی مرتبط باشد، اما بروز آن به واسطه التهاب غیرعفونی (به عنوان مثال، آلرژی ها) نیز امکان پذیر است. سینوزیت می تواند حاد، کمتر از چهار هفته ادامه دارد، یا مزمن، 8 تا 12 هفته یا بیشتر ادامه دار، باشد.  سینوزیت حاد بسیار شایع است و هر ساله از هر 10 نفر، 1 نفر را تحت تاثیر قرار می دهد.


علائم سینوزیت

 افراد مبتلا به سینوزیت، معمولاً دارای تب، ترشح بینی، و حساس شدن سینوس‌ها هستند.


نشانه‌های مشترک شامل درد صورت، سردرد، و تب در پی بیماری پیشین ویروسی دستگاه تنفس بالایی هستند. در معاینات فیزیکی، افراد مبتلا به سینوزیت، معمولاً دارای تب، ترشح بینی، و حساس شدن سینوس‌ها هستند. نتیجهٔ معاینه می‌تواند توسط عکس‌برداری اشعهٔ اکس از سینوس‌ها و کشت مواد به‌دست‌آمده از سینوس‌ها تأیید شود.

افراد مبتلا به آسم، فیبروز سیستیک و آلرژی ها، آنهایی که در گذشته شکستگی بینی را تجربه کرده اند و افرادی که با یک پره بینی(دیواره جداکننده بین سوراخ بینی) بدشکل به دنیا آمده اند، احتمال  بیشتری دارد به سینوزیت مبتلا شوند. افراد مبتلا به دیابت یا آنهایی که از سیستم ایمنی ضعیف برخوردار هستند نیز در معرض خطر بیشتری برای عوارض سینوزیت قرار دارند.

ایجاد انسداد که باعث عدم تخلیه ی سینوس های می‌شود، این مسئله میتواند به علت آسیب به بینی یا صورت، پولیپ‌های بینی، تومور یا عفونت مزمن باشد. افرادی که انحراف تیغه ی بینی دارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سینوزیت مزمن هستند.


وظیفه سینوس ها چیست؟

غشای مخاطی پوشاننده سینوسها و بینی روزانه بیش از نیم لیتر مایع ترشح می‌کند. این مایع موجب مرطوب شدن سطح مجاری تنفسی می‌شود و همچنین هوای تنفسی را از ذرات ریز و میکروبها تصفیه می‌کند. متعادل کردن حرارت، تامین رطوبت هوای تنفسی، سبک کردن استخوانهای جمجمه، جلوگیری از انتقال ضربه‌ها به عناصر داخل جمجمه، مشارکت در رشد صورت، 

تاثیر در کیفیت تشدید صدا و افزایش منطقه حساسه بویایی از دیگر اعمالی است که به سینوسها نسبت می‌دهند. برای اینکه فرآیند تنفس به طور طبیعی شکل بگیرد، باید عمل دم و بازدم را انجام داد. با این حال گاهی ترشحات زیاد مجاری تنفسی، امکان انجام عمل را به صورت عادی سلب می کند.  

سینوس های پارانازال یا همان سینوس های مجاور بینی، حفره های توخالی و پر از هوایی هستند که در بین استخوان های صورت و جمجمه قرار داشته و با حفره بینی در ارتباط هستند. این حفره های استخوانی پر از مخاط بوده و وظیفه مرطوب نگه داشتن منطقه، حفظ تعادل دمای ورودی و غیره را بر عهده دارند. سینوس ها بیشتر در زمستان و با سرد شدن هوا سر زبان ها می افتند.

در این زمان نیز احتقان و گرفتگی بینی مهم ترین مسئله خیلی از افراد می شود. در این فصل حفره ها دچار التهاب شده و در عملکرد بینی اختلال ایجاد می کنند، چون سینوس های مجاور بینی دچار مشکلات ناشی از عفونت، ویروس یا آلرژی می شوند. سینوس ها مخاط تولید می کنند که به پاکسازی بینی و حس بویایی کمک می کند. 

مخاط با کمک هزاران موی ریز به نام مژک (Cilium) که همانند یک تسمه نقاله عمل می کنند، از سینوس ها خارج شده و وارد حفره بینی می شود. ذرات خارجی و ارگانیزم های وارد شده به سینوس ها در مخاط گرفتار شده و به بینی باز می گردند. 

برای رسیدن به بینی، مخاط باید از حفره های کوچکی در استخوان های اطراف سینوس ها عبور کند. سینوزیت به طور معمول طی سرماخوردگی، آنفلوآنزا، یا برخی عفونت های ویروسی دیگر آغاز می شود. این شرایط موجب تورم غشا مخاطی بینی می شود. این می تواند به حفره ای که مخاط از طریق آن سینوس را ترک می کند، فشار آورد.


علت سینوزیت چیست؟

سرماخوردگی، حساسیت و انحراف تیغه بینی از عوامل این بیماری هستند. درد، تب خفیف، ترشحات بینی و آبریزش بینی وحلق خصوصاً در صبح‌ها از علائم این بیماری هستند. سردردهای صبح‌گاهی در زمان بیدار شدن از خواب به صورت کاملاً مشخص به وجود مشکلی در سینوس اشاره دارد. بیشتر موارد سینوزیت به واسطه عفونت های ویروسی شکل می گیرند. 

با این وجود، در موارد کمی، یک عفونت باکتریایی می تواند زمینه ساز سینوزیت باشد. زمانی که سینوس با مخاط پر و از اکسیژن تهی می شود، مکانی ایده آل برای رشد باکتری ها شکل می گیرد. باکتری ها اغلب پیش‌تر در بینی حضور داشته، اما به دلیل کنترل ساختارهای دفاعی طبیعی بدن موجب عفونت نشده اند.

اگر ساختارهای دفاعی بدن (به عنوان مثال، مژک ها، تخلیه سینوس یا سیستم ایمنی) به درستی کار نکنند، باکتری ها می توانند موجب عفونت شوند. در موارد نادر، سینوزیت می تواند به واسطه یک عفونت قارچی شکل بگیرد. 

افرادی که به عفونت های سینوس قارچی مبتلا می شوند به طور معمول با مشکلات پزشکی دیگر که بر توانایی مبارزه با عفونت اثر می گذارند، (به عنوان مثال، اچ‌آی‌وی، فیبروز سیستیک) مبتلا هستند. سایر چیزهایی که بینی را ملتهب می کنند نیز می توانند موجب سینوزیت شوند. به عنوان مثال، تب یونجه، و آلرژی های دیگر احتمال ابتلا به سینوزیت را افزایش می دهند. 

همچنین آسیب فعالیت مژک‌های ریز حلق و بینی در افرادی که سیگار می‌کشند یا کسانی که در محیطی با آلودگی هوای شدید زندگی می‌کنند موجب خشکی مخاط بینی و سینوس‌ها و در نهایت عفونت سینوس می‌شود. شنا کردن و خصوصاً شیرجه‌زدن در استخرهای آلوده که آب آلوده با فشار وارد حفرات سینوس‌ها شود ممکن است منجر به عفونت سینوس‌ها شود. 

سینوزیت هوایی به‌دنبال تغییرات فشار هوا در پروازهای با ارتفاع زیاد می‌تواند موجب انسداد سوراخ‌های سینوس‌ها و ایجاد فشار منفی و ترشح در سینوس‌ها و بالاخره سینوزیت شود. انواع سینوزیتسینوزیت براساس دورهٔ بیماری به سه دستهٔ حاد (کم‌تر از ۴ هفته)، زیرحاد (۴ تا ۸ هفته) و مزمن (بیش‌تر از ۸ هفته) تقسیم می‌شود.


علائم سینوزیت چیست؟

علائم اصلی سینوزیت شامل صورت درد یا احساس فشار در این قسمت، احتقان، ترشح از بینی یا ترشح پشت بینی و کاهش توانایی بویای می شوند. محل درد به این که کدام سینوس یا سینوس ها تحت تاثیر قرار گرفته اند، بستگی دارد. از علائم دیگر می توان به سردرد، بوی بد دهان، خستگی، و سرفه اشاره کرد.

عفونت سینوس های پایینی موجب دندان درد در آرواره بالایی و درد در ناحیه زیر چشم ها می شود، در شرایطی که عفونت در سینوس های بالایی موجب درد در ناحیه گیجگاه می شود. عفونت سینوس های کوچک بین چشم ها موجب احساس درد بین و پشت چشم ها می شود.در بسیاری از موارد ممکن است سینوزیت ناشی از آلرژی با سینوزیت عفونی اشتباه شود. 

به‌طور معمول گرفتگی ناشی از آلرژی را رینیت آلرژیک می‌نامند و پزشکان از نامیدن سینوزیت بر آن دوری می‌کنند. همچنین گاه میگرن با سردردهای سینوزیتی اشتباه گرفته شود.سینوزیت می‌تواند در کودکان با سنین مختلف، نشانه‌های متفاوتی ایجاد کند. کودکان کم سن‌تر بیشتر نشانه‌های شبیه به سرماخوردگی دارند که شامل آبریزش و گرفتگی بینی و تب خفیف می‌شود.




علائم سینوزیت

از علائم سینوزیت درد در فک و دندان‌های بالایی و دردناکی گونه‌ها در زمان لمس‌کردن،در اثر عفونت سینوس‌های فک بالا


همچنین درد در پیشانی، در محل سینوس‌های پیشانی در زمان لمس، درد در فک و دندان‌های بالایی و دردناکی گونه‌ها در زمان لمس‌کردن (در اثر عفونت سینوس‌های فک بالا)، تورم یا درد بافت اطراف چشم‌ها یا کناره‌های بینی، اختلال در حس بویایی و گرفتگی بینی از دیگر نشانه‌های بیماری هستند. 

چرک زرد یا سبز رنگ ممکن است از بینی خارج شود، و امکان احساس بویی ناخوشایند وجود دارد. فرد مبتلا به سینوزیت به طور کلی احساس ناخوشی دارد و می تواند با تب خفیف مواجه باشد. یک عفونت ویروسی با سینوزیت باکتریایی متفاوت است و به طور کلی در کمتر از 7 روز بهبود می یابد. اگر علائم برای بیش از 7 روز ادامه یابند، عفونت احتمالا ماهیت باکتریایی دارد.

سینوزیت حاد به طور معمول دو هفته ادامه دارد. در افراد کمی، عفونت می تواند برای مدت زمان طولانی‌تر ادامه یابد. افرادی که بیش از 4 بار در سال به سینوزیت مبتلا می شوند، به عنوان افرادی که دارای سینوزیت حاد عودکننده هستند در نظر گرفته می شوند و باید به یک متخصص مراجعه کنند. زمانی که علائم بیش از 12 هفته ادامه می یابند، این شرایط سینوزیت مزمن نامیده می شود.


پیشگیری از سینوزیت:

روشی تضمینی برای پیشگیری از تمام دلایل سینوزیت وجود ندارد، اما شما می توانید میزان خطر عفونت های ویروسی را با شستشوی منظم و درست دست ها، پرهیز از سیگار، و کاهش مواجهه با مواردی که به آنها آلرژی دارید، کاهش دهید.برای دچارنشدن به سینوزیت به‌هنگام ابتلا به سرماخوردگی یا حمله‌های آلرژیک باید سینوس‌هارا در این مواقع مرتب پاک کرد.

 استفاده از داروهای ضد احتقان خوراکی یا قطره یا افشانه ضد احتقان بینی (برای دوره کوتاه). فین‌کردن و پاکیزه‌نگاه‌داشتن بینی از ترشحات. پرهیز از مواد آلرژی‌زا در صورت مبتلا بودن به آلرژی و استفاده از آنتی‌هیستامین و افشانه بینی برای کنترل آلرژی. نوشیدن آب به مقدار زیاد برای رقیق ماندن ترشح‌های بینی. پرهیز از مسافرت‌های هوایی در موقع ابتلا به سرماخوردگی و آلرژی.

مرطوب نگه‌داشتن هوای منزل ، استفاده از جاروبرقی‌هایی که فیلتر هوا دارند. دوری از حیوانات خانگی. با استفاده از روش‌هایی می‌توان خطر ابتلا به سینوزیت را به‌خصوص در افرادی که مستعد بیماری هستند، کاهش داد.


عوارض سینوزیت چیست؟

از جمله عوارض جدی سینوزیت می توان به آبسه ها و مننژیت (عفونت غشاهای اطراف سیستم عصبی مرکزی) اشاره کرد. در صورت مواجهه با علائم زیر در کوتاه‌ترین زمان ممکن به پزشک مراجعه کنید: سردرد شدید ، تغییر در وضعیت روانی ، تغییر در بینایی ، نشانه های عفونت شدیدتر (به عنوان مثال، تب بیش از 39 درجه سلسیوس)

اگر علائم سینوزیت بیش از یک هفته به طول انجامید، بهتر است که به پزشک مراجعه کنید تا دلیل بیماری مشخص شود. سینوزیت، حتی در فرم مزمن آن، معمولا خطرناک نیست. اما در بعضی موارد، ممکن است حاکی از وجود بیماری دیگری باشد که زمینه ساز سینوزیت شده است.  اگر درد و فشار سینوزیت بیش از یک یا دو هفته طول کشید، پزشک می‌تواند در تشخیص بیماری زمینه‌ای کمک کند.

عارضه ی اصلی سینوزیت معمولا عفونت است، این عفونت ممکن است در خود سینوس ها یا بخش های اطراف آن ایجاد شود. اگر این عفونت درمان نشود ممکن است به بخش های دیگر سرایت کرده و مشکلات جدی ایجاد کند.سینوزیت مزمن ممکن است به ندرت عوارض دیگری مثل کاهش حس بویایی، ایجاد کیست در بینی و عفونت چشم ها، بینی و حتی مغز را ایجاد کند.


درمان سینوزیت:

از آنجایی که بیشتر موارد سینوزیت به واسطه یک ویروس شکل می گیرند، پزشک ممکن است تنها ضد احتقان های خوراکی (به عنوان مثال، فنیل افرین، سودوافدرین) یا موضعی (به عنوان مثال، اکسی‌متازولین، زایلومتازولین)، اسپری ها و شستشودهنده های بینی و داروهای ضد درد مانند استامینوفن یا ایبوپروفن را برای کمک به تسکین علائم تجویز کند. با پرچم همراه باشید.

اگر به بیماری قلبی، فشار خون بالا، بیماری تیروئید، دیابت، آب سیاه، یا مشکلات پروستات مبتلا هستید، یا اگر باردار هستید یا به نوزاد خود شیر می دهید، پیش از دریافت دارو با پزشک خود صحبت کنید. اسپری های بینی نباید بیش از 3 تا 5 روز پشت سر هم استفاده شوند زیرا می توانند موجب احتقان دوباره شوند. تنفس بخار و استفاده از رطوبت سازهای سرد نیز ممکن است کمک کنند.

 افزودن اکالیپتوس و ضد احتقان های مبتنی بر منتول به آب گرم نیز ممکن است به بهبود شرایط کمک کند. اگرچه ضد احتقان ها برای بزرگسالان بی خطر هستند، اما برای کودکان توصیه نمی شوند. درمان سینوزیت حاد در وهلهٔ اول بر رفع عفونت ارگانیسم با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های سیستمی مانند پنسیلین،

 و ترغیب زهکشی سینوس‌ها با استفاده، از قطره‌های رگ‌تنگ‌کنِ (vasoconstrictor) بینی و مواد تنفسی است. ماساژ سینوس ها برای کمک به خروج مایع و کاهش فشار. نوشیدن آب فراوان. کم آبی باعث می‌شود که بدن نتواند با عفونت مبارزه کرده و سینوس ها را پاک کند.مصرف داروهایی که باعث کاهش گرفتگی بینی می‌شوند مثل استامینوفن وبروفن. 


درمان سینوزیت

ترغیب زهکشی سینوس‌ها با استفاده، از قطره‌های رگ‌تنگ‌کنِ (vasoconstrictor) بینی و مواد تنفسی است


اگر عفونت پابرجاماند، چرک موجود در هر سینوس ممکن است نیاز باشد که توسط یک جرّاحی جزئی که به نام لاواژ (lavage) شناخته می‌شود، که در آن سینوس‌ها توسط آب یا محلول آب‌نمک شستشو می‌شوند، برطرف شود. شستن مکرر دست ها جهت جلوگیری از پخش شدن باکتری ها و قارچ ها. استفاده از فیلترهای تمییز کننده هوا و بسته نگه داشتند پنجره ها هنگام شب.

بسته بودن پنجره ها به هنگام رانندگی و استفاده از تهویه‌ی ماشین. عدم خروج از خانه به هنگام آلودگی هوا. اجتناب از زدن چمن ها به ویژه در فصل حساسیت. دوری از مواد حساسیت زا.  درمان آلرژی های فصلی زیر نظر پزشک.شستشوی بینی و سینوس‌ها با محلول آب نمک. استنشاق بخور برای از بین بردن انسداد در سینوس ها. 


سینوزیت حاد چیست؟

سینوزیت حاد معمولا به دلیل سرماخوردگی یا عفونت های خفیف است و طی 10 روز بهبود میابد. بعضی از مبتلایان به سینوزیت حاد به دلیل ایجاد عفونت، نیاز به مصرف آنتی بیوتیک دارند. ریشهٔ عفونت حاد سینوسی مانند عفونت گوش میانی (otitis media) است. در حالت عادی گوش میانی و سینوس‌ها استریل هستند، اما در نزدیکی آن‌ها در دهان و بینی باکتری‌های گوناگونی می‌زیند. 

در شرایط عادی، مژک‌های ریز مخاط را در طول پوشش بینی و مجراهای تنفسی حرکت می‌دهند و سینوس‌ها را پاک نگاه می‌دارند. این مژک‌های ضربان‌دار با حرکات ریتمیک به سمت عقب و جلو به‌مانند یک جاروب میکروسکوپی موکوس، میکروب‌ها، ذرات محرک، گردوغبار و مواد حساسیت‌زا را به دام انداخته و به‌سمت سوراخ‌های بینی یا پشت حلق و معده می‌رانند. 

هنگامی‌که عملکرد این مژک‌ها مختل شود، عفونت می‌تواند مستقر شود. در پی یک سرماخوردگی معمولی، کاهش عملکرد مژک‌ها ممکن است به باکتری‌ها اجازه دهد که در سطوح غشای مخاطی سینوس‌ها باقی بمانند و سینوس چرکین ایجاد کنند. 

ارگانیسم‌های ایجادکنندهٔ سینوزیت شامل Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes و بسیاری از باکتری‌های بی‌هوازی حساس،به،پنیسیلینِ دیگر هستند.منشأ سینوزیت همچنین می‌تواند وجود دندان عفونی باشد.

نشانه های سینوزیت حاد شامل این موارد است: گرفتگی بینی. ترشح غلیظ بینی به رنگ زرد تا سبز.  درد دندان. درد یا فشار در صورت که وقتی فرد به جلو خم می شود، بدتر می شود. سایر نشانه های سینویت حاد می تواند شامل تب (دمای بیش از 38 درجه سانتی گراد یا 100 درجه فارنهایت)، 



سینوزیت حاد

 ریشهٔ عفونت حاد سینوسی مانند عفونت گوش میانی (otitis media) است


خستگی، سرفه، ناتوانی یا اشکال در بویایی، فشار یا پری گوش، سردرد و bad breath (تنفس بد، سخت...) باشد. در بیشتر موارد این نشانه ها در طول یک روز شروع شده و در طول هفت تا ده روز پیشرفت می کند.شایع ترین علت سینوزیت حاد یک عفونت ویروسی مرتبط با سرماخوردگی است. 

سینوزیت باکتریال شیوع بسیار کمتری دارد و فقط نیم تا دو درصد موارد را شامل می شود و معمولاً در نتیجه عارضه ای از سینوزیت ویروسی است. به دلیل این که آنتی بیوتیک ها فقط در برابر عفونت های باکتریایی (و نه ویروس ها) مؤثرند، بیشتر افراد احتیاجی به آنتی بیوتیک برای درمان سینوزیت حاد ندارند.


سینوزیت مزمن چیست؟

سینوزیت مزمن ممکن است به دنبال حمله‌های پی‌درپی یا نادیده‌انگاشته‌شدهٔ سینوزیت حاد بروز کند، به‌ویژه در صورت وجود نقص‌های تنفسی یا زهکشی به‌دلیل پلیپ‌های بینی یا مجراهای بسته‌شدهٔ سینوسی. سینوزیت مزمن همچنین ممکن است به‌دلیل آلرژی به موادی مانند قارچ‌ها یا گرده‌ها ایجاد شود. با پرچم همراه باشید.

سینوزیت نوعی التهاب است که باعث درد، فشار و ورم در سینوس ها  می‌شود. سینوزیت مزمن، سینوزیتی است که برای مدت زیادی (بیش از 3 ماه) باقی بماند. برخلاف سینوزیت حاد، که معمولا به دلیل عفونت در سینوس هاست، سینوزیت مزمن معمولا به وسیله ی باکتری ها ایجاد نمی شود و با درمان های معمول مثل آنتی بیوتیک بهبود نمیابد.

پزشکان معتقدند که سینوزیت مزمن یک بیماری التهابی مثل آسم یا آلرژی است. درمان مناسب سینوزیت چرکی زیرحاد بهترین روش برای پیشگیری از سینوزیت مزمن چرکی است.


علائم و دلایل سینوزیت مزمن؟

نشانه‌های سینوزیت مزمن شامل گرایش به سرماخوردگی، تخلیهٔ چرکین بینی، مشکل در تنفس، ازدست‌دادن بویایی، و گهگاه سردرد هستند. سینوزیت مزمن معمولا بیش از 10 روز است اما علائم آن با سینوزیت حاد یکی است : درد و فشار بالای چشم ها، اطراف بینی و گونه ها. خارج شدن ترشحات سبز یا زرد از بینی. 

احساس گرفتی بینی. درد در بینی یا گلو. تب. مشکل در خواب به دلیل گرفتگی بینی. عطسه ی فروان، باید توجه داشت که در بسیاری از موارد سردردهای سینوزیتی در واقع میگرن هستند.  عفونت های غیر معمول ، اکثر عفونت های سینوس به وسیله ی آنتی بیوتیک های معمول از بین می‌روند. 


سینوزیت مزمن

سینوزیت مزمن باعث تحریک و افزایش فشار در بینی و سینوس ها می‌شوند. 


اما بعضی از عفونت‌ها مثل عفونت های قارچی یا عفونت های مقاوم به آنتی بیوتیک، با دارو های معمولی درمان نمی‌شوند. برخورد با مواد حساسیت زا و آسیب رسان ، ابتلا به سینوزیت مزمن در مبتلایان به آلرژی و آسم بیشتر است چون این بیماری ها باعث تحریک و افزایش فشار در بینی و سینوس ها می‌شوند. 

واکنش آلرژی یا آسم هنگام مواجهه با دود سیگار، مواد حساسیت زا، گرد و خاک و آلودگی هوا بدتر می‌شود.مشکلات سیستم ایمنی ؛ بیماری هایی که سیستم ایمنی را ضعیف می‌کنند، باعث می شوند تا بدن نتواند التهاب و عفونت را از بین ببرد. بیماران مبتلا به سیستیک فیبروزیس ریسک بالای ابتلا به سینوزیت مزمن را دارند.


درمان سینوزیت مزمن؟

برای درمان سینوزیت مزمن در ابتدا از آنتی‌بیوتیک‌ها (از جمله کواموکسی کلاو)، کشت ارگانیسم‌ها (باکتری‌ها یا غیره) و لاواژ استفاده می‌شود. اگر درمان با آنتی‌بیوتیک یا لاواژ مکرر شرایط را بهبود نبخشید، اسپری‌های استروئیدی ممکن است برای بهبود ورم و آنتی‌هیستامین‌ها برای بهبود واکنش‌های آلرژیک تجویز شوند. 

البته آنتی‌هیستامین‌ها به‌عنوان یک عارضه، می‌توانند موجب ترشح موکوس خشک و غلیظ شوند. در حالت‌های شدید جرّاحی اِندوسکوپیک ممکن است برای برطرف‌سازی گرفتگی‌ها نیاز باشد. درمان سینوزیت مزمن بر اساس عامل ایجاد کننده ی آن است. افرادی که به آلرژی یا آسم مبتلا هستند، در معرض ابتلا به سینوزیت مزمن قرار دارند. 

درمان های خانگی باعث پیشگیری از ابتلا به سینوزیت مزمن یا جلوگیری از بدتر شدن آن‌ها می‌شود. آنتی بیوتیک: اگرچه بعضی از پزشکان با تجویز آنتی بیوتیک برای درمان سینوزیت مزمن مخالف اند اما مصرف داروهایی مانند آموکسی سیلین باعث بهبود بعضی از بیماران می‌شود.  بنابراین بعضی از اوقات پزشکان آنتی بیوتیک تجویز می‌کنند.

 قطره های بینی کورتون دار: این قطره ها از طریق بینی مصرف می‌شوند و باعث کاهش التهاب، کمک به بهبود و کاهش علائم می‌شوند. بعضی از بیماران با مصرف این داروها دچار عوارض جانبی می‌شوند بنابراین پیش از مصرف آن‌ها باید با پزشک خود مشورت کنید.

جراحی؛برای بعضی از بیماران مبتلا به سینوزیت مزمن، تخلیه محتویات سینوس به وسیله ی جراحی انجام می‌شود. شستشوی بینی : این درمان نیاز به تجویز پزشک ندارد. به این صورت که بینی و سینوس ها با محلول آب نمک یا سرم شستشو داده می‌شود تا عفونت ها را پاک کند.

وقتی که ما دچار سرما خوردگی می شویم ممکن است حفره های سینوس از عوفنت پر شوند و اگر تخلیه و پاک نشوند ممکن است دچار سردرد و سینوزیت شویم،پس بهتر است در هنگام سرما خوردگی هوای اتاق مرطوب باشد و از جارو برقی های که دارای فیلتر هستند استفاده کنیم و هنگامی که هوا آلوده است بیرون نرویم ممنونیم از اینکه با پرچم همراه هستید.


منابع: 

عصر ایران   https://www.asriran.com/fa/news/634702 

ویکی پدیا   https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%AA 

مرکز گوش و حلق و بینی http://entrc.tums.ac.ir/%D8%A2%D9%86%DA%86%D9%87/  

صفر بیست   http://www.020.ir/%D9%BE%D8%B2%D8%B4%DA%A9%DB%8C/%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%AA-%D8%AD%D8%A7%D8%AF-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F 

تبیان  https://article.tebyan.net/389420 

رشد   http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%88%D8%B3%D9%87%D8%A7%DB%8C+%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D9%81+%D8%A8%DB%8C%D9%86%DB%8C&SSOReturnPage=Check&Rand=0 



آموزش:


اشتراک گذاری:
نویسنده
رتبه مدرس
شماره تماس:

تاریخ عضویت:۱۳۹۷/۰۷/۲۳


تعداد درس:۲۲۲
قیمت: رایگان!
پرسش و پاسخ (0)
سوالی دارید؟ اینجا بپرسید...
نام کاربری: برای ارسال کامنت، باید ابتدا وارد سایت شوید.