لطفا جهت دریافت فایل هدیه این محصول ایمیل یا شماره تلفن خود را وارد کنید
توضیحات

اختیارات رهبری

رهبر

مقام رهبری بالاترین مقام رسمی در جمهوری اسلامی ایران و شخص اول کشور است 

رهبر

مقام رهبری بالاترین مقام رسمی در جمهوری اسلامی ایران و شخص اول کشور است و بر طبق قانون اساسی، «ولی فقیه»، این منصب را عهده دار است.

شرایط و صفات رهبری

اصل ۱۰۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

صلاحیت علمی لازم برای افتاء در ابواب مختلف فقه. 

•    عدالت و تقوای لازم برای رهبری امت اسلام. 

•    بینش صحیح سیاسی و اجتماعی، تدبیر، شجاعت، مدیریت و قدرت کافی برای رهبری. 

•    در صورت تعدد واجدین شرایط فوق، شخصی که دارای بینش فقهی و سیاسی قوی‌تر باشد مقدم است. 

اصل سابق:

شرایط و صفات رهبر یا اعضای شورای رهبری:

•    صلاحیت علمی و تقوایی لازم برای افتاء و مرجعیت. 

•    بینش سیاسی و اجتماعی و شجاعت و قدرت و مدیریت کافی برای رهبری 

وظایف و اختیارات رهبری

رهبر

نظارت بر حسن اجرای سیاستهای کلی نظام

اصل ۱۱۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

•    تعیین سیاستها کلی نظام جمهوری اسلامی ایران پس از مشورت با مجمع تشخیص مصلحت نظام. 

•    نظارت بر حسن اجرای سیاستهای کلی نظام. 

•    فرمان همه‌پرسی. 

•    فرماندهی کل نیروهای مسلح. 

•    اعلام جنگ و صلح و بسیج نیروهای مردمی. 

•    نصب و عزل و قبول استعفای‏:

•    فقهای شورای نگهبان. 

•    عالیترین مقام قوه قضاییه. 

•    رییس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران. 

•    ریییس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران. 

•    فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. 

•    فرماندهان عالی نیروهای نظامی و انتظامی. 

•    حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سه گانه. 

•    حل معضلات نظام که از طرق عادی قابل حل نیست، از طریق مجمع تشخیص مصلحت نظام. 

•    امضاء حکم ریاست جمهوری پس از انتخاب مردم صلاحیت داوطلبان ریاست جمهوری از جهت دارا بودن شرایطی که در این قانون می‌آید، باید قبل از انتخابات به تأیید شورای نگهبان و در دوره اول به تأیید رهبری برسد. 

•    عزل رییس جمهور با در نظر گرفتن مصالح کشور پس از حکم دیوان عالی کشور به تخلف وی از وظایف قانونی، یا رأی مجلس شورای اسلامی به عدم کفایت وی بر اساس اصل هشتاد و نهم. 

•    عفو یا تخفیف مجازات محکومیت در حدود موازین اسلامی پس از پیشنهاد رییس قوه قضاییه. 

رهبر می‌تواند بعضی از وظایف و اختیارات خود را به شخص دیگری تفویض کند.

اصل سابق‏‏‏‏ وظایف و اختیارات رهبری:

•    تعیین فقهای شورای نگهبان. 

•    نصب عالیترین مقام قضایی کشور. 

•    فرماندهی کلی نیروهای مسلح به ترتیب زیر: 

•    نصب و عزل رییس ستاد مشترک. 

•    نصب و عزل فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. 

•    تشکیل شورای عالی دفاع ملی، مرکب از هفت نفر از اعضای زیر: 

  • رییس جمهور. 
  • نخست‌وزیر. 
  • وزیر دفاع. 
  • رییس ستاد مشترک. 
  • فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. 
  • دو مشاور به تعیین رهبر. 

•    تعیین فرماندهان عالی نیروهای سه گانه به پیشنهاد شورای عالی دفاع. 

•    اعلام جنگ و صلح و بسیج نیروهای به پیشنهاد شورای عالی دفاع. 

•    امضای حکم ریاست جمهور پس از انتخاب مردم صلاحیت داوطلبان ریاست جمهوری از جهت دارا بودن شرایطی که در این قانون می‌آید باید قبل از انتخابات به تأیید شورای نگهبان و در دوره اول به تأیید رهبری برسد. 

•    عزل رییس جمهور با در نظر گرفتن مصالح کشور، پس از حکم دیوان عالی کشور به تخلف وی از وظایف قانونی یا رأی مجلس شورای ملی به عدم کفایت سیاسی او. 

•    عفو یا تخفیف مجازات محکومیت، در حدود موازین اسلامی، پس از پیشنهاد دیوان عالی کشور. 

انتخاب رهبری

اصل ۱۰۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

پس از مرجع عالیقدر تقلید و رهبر کبیر انقلاب جهانی اسلام و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خمینی «قدس سره‌الشریف» که از طرف اکثریت قاطع مردم به مرجعیت و رهبری شناخته و پذیرفته شدند، تعیین رهبر به عهده خبرگان منتخب مردم است. خبرگان رهبری درباره همه فقهاء واجد شرایط مذکور در اصول پنجم و یکصد و نهم بررسی و مشورت می‌کنند.

هر گاه یکی از آنان را اعلم به احکام و موضوعات فقهی یا مسائل سیاسی و اجتماعی یا دارای مقبولیت عامه یا واجد برجستگی خاص در یکی از صفات مذکور در اصل یکصد و نهم تشخیص دهند او را به رهبری انتخاب می‌کنند و در غیر این صورت یکی از آنان را به عنوان رهبر انتخاب و معرفی می‌نمایند. 

رهبر منتخب خبرگان، ولایت امر و همه مسوولیت‌های ناشی از آن را بر عهده خواهد داشت. رهبر در برابر قوانین با سایر افراد کشور مساوی است.

در اصل ۱۰۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده‌بود:

هر گاه یکی از فقهای واجد شرایط مذکور در اصل پنجم این قانون از طرف اکثریت قاطع مردم به مرجعیت و رهبری شناخته و پذیرفته شده باشد، همانگونه که در مورد مرجع عالیقدر تقلید و رهبر انقلاب آیت‌الله‌العظمی امام خمینی چنین شده‌است، این رهبر، ولایت امر و همه مسیولیتهای ناشی از آن را بر عهده دارد.

 در غیر این صورت خبرگان منتخب مردم درباره همه کسانی که صلاحیت مرجعیت و رهبری دارند بررسی و مشورت می‌کنند، هر گاه یکی از مرجع را دارای برجستگی خاص برای رهبری بیابند او را به عنوان رهبر به مردم معرفی می‌نمایند، وگرنه سه یا پنج مرجع واجد شرایط رهبری را به عنوان اعضای شورای رهبری تعیین و به مردم معرفی می‌کنند.

برکناری رهبر

اصل ۱۱۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران:

هر گاه رهبر از انجام وظایف قانونی خود ناتوان شود. یا فاقد یکی از شرایط مذکور در اصول پنجم و یکصد و نهم گردد، یا معلوم شود از آغاز فاقد بعضی از شرایط بوده‌است، از مقام خود بر کنار خواهد شد. تشخیص این امر به عهده خبرگان مذکور در اصل یکصد و هشتم است. 

در صورت فوت یا کناره‌گیری یا عزل رهبر، خبرگان موظفند، در اسرع وقت نسبت به تعیین و معرفی رهبر جدید اقدام نمایند. تا هنگام معرفی رهبر، شورایی مرکب از رییس جمهور، رییس قوه قضاییه و یکی از فقهای شورای نگهبان انتخاب مجمع تشخیص مصلحت نظام، همه وظایف رهبری را به طور موقت به عهده می‌گیرد و چنانچه در این مدت یکی از آنان به هر دلیل نتواند انجام وظیفه نماید، فرد درگیر به انتخاب مجمع، با حفظ اکثریت فقهاء، در شورا به جای وی منصوب می‌گردد. 

این شورا در خصوص وظایف بندهای ۱ و ۳ و ۵ و ۱۰ و قسمت‌های (د) و (ه) و (و) بند ۶ اصل یکصد و دهم، پس از تصویب سه چهارم اعضاء مجمع تشخیص مصلحت نظام اقدام می‌کند.

 هر گاه رهبر بر اثر بیماری یا حداکثر دیگری موقتا از انجام وظایف رهبری ناتوان شود، در این مدت شورای مذکور در این اصل وظایف او را عهده‌دار خواهد بود.

اصل سابق‏‏‏‏:

هر گاه رهبر یا یکی از اعضای شورای رهبر یا یکی از اعضای شورای رهبری از انجام وظایف قانونی رهبری ناتوان شود یا فاقد یکی از شرایط مذکور در اصل یکصد و نهم گردد از مقام خود بر کنار خواهد شد. تشخیص این امر به عهده خبرگان مذکور در اصل یکصد و هشتم است. مقررات تشکیل خبرگان برای رسیدگی و عمل به این اصل در اولین اجلاسیه خبرگان تعیین می‌شود.

رهبران جمهوری اسلامی ایران

رهبر

نخستین رهبر یا ولی فقیه ایران بعد از انقلاب ایران (۱۳۵۷) در سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۹ میلادی) آیت‌الله خمینی بود. 

نخستین رهبر یا ولی فقیه ایران بعد از انقلاب ایران (۱۳۵۷) در سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۹ میلادی) آیت‌الله خمینی بود. وی در میان مردم و در رسانه‌های گروهی به عنوان «امام خمینی» خوانده می‌شود. وی که رهبر انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ بود به طور خودبه‌خود رهبر جمهوری اسلامی نیز شد.

اولین مجلس خبرگان رهبری در سال ۱۳۶۴ حسین‌علی منتظری را به‌عنوان قائم مقام رهبری برگزید. اما اختلافات شدید او با خمینی در مورد نحوه اداره کشور و به‌ویژه افشای نامه او به خمینی در اعتراض به کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ موجب شد تا نهایتا خمینی در فروردین ۱۳۶۸ او را از این مقام خلع کند.

پس از درگذشت روح الله خمینی، در جلسه مجلس خبرگان رهبری ابتدا پیشنهاد تشکیل شورای رهبری مطرح شد. نام خامنه‌ای، موسوی اردبیلی و مشکینی برای تشکیل شورای رهبری مطرح بود. برخی نمایندگان نیز شورای پنج‌نفره‌ای را با حضور این سه نفر به همراه هاشمی رفسنجانی و احمد خمینی پیشنهاد می‌کردند.

به گفته هاشمی رفسنجانی مهمترین موافق رهبری جمعی در این مجلس خود خامنه‌ای بود و حتی اعلام کرده بود که چون ولایت فرد را قبول ندارم، کاندیدای رهبری نمی‌شوم. اما در مرحله اول رأی گیری بیش از بیست نفر به شورای رهبری رأی دادند و ۴۵ نفر با رهبری فرد موافق بودند.

سپس برای انتخاب رهبر بین خامنه‌ای و سید محمدرضا گلپایگانی که اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم او را پیشنهاد می‌کردند، رأی‌گیری شد. خامنه‌ای ۶۸ رأی، گلپایگانی ۱۳ رأی آورد و حدود ۱۳ نفر هم رأی ندادند. نقل قول هاشمی از خمینی که توانایی خامنه‌ای را برای رهبری تأیید کرده بود، نقش مهمی در اعتماد خبرگان به خامنه‌ای داشت.

مسأله مهم در این انتخاب شرط مرجعیت بود؛ چراکه سید علی خامنه‌ای مرجع تقلید نبود. طبق اولین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران رهبر باید مرجع تقلید می‌بود و «شورای بازنگری قانون اساسی» هنوز کار بازنگری در قانون اساسی جمهوری اسلامی را به پایان نرسانده بود.

بیشتر بدانید با مهمترین ویژگی های معماری اسلامی آشنا شوید




آموزش:


اشتراک گذاری:
msmkarimi
رتبه مدرس
شماره تماس:

تاریخ عضویت:۱۳۹۸/۰۹/۰۹


تعداد درس:۷۰
قیمت: رایگان!
پرسش و پاسخ (0)
سوالی دارید؟ اینجا بپرسید...
نام کاربری: برای ارسال کامنت، باید ابتدا وارد سایت شوید.