لطفا جهت دریافت فایل هدیه این محصول ایمیل یا شماره تلفن خود را وارد کنید
توضیحات

آشنایی با دیابت

دیابت

بیماری دیابت یکنوع اختلال در سوخت وساز بدن است.

تعریف دیابت

بیماری دیابت یکنوع اختلال در سوخت وساز بدن است.به طوری که بدن در این اختلال قادر به استفاده کامل از قند نمی باشد.اگر تظاهرات و علائم آن در سنین جوانی یا کودکی ظاهر شود،آنرا بیماری دیابت جوانان (نوع۱) و اگر در سنین بالاتر بروز نماید،آنرا بیماری دیابت بزرگسالان(نوع ۲) می نامند.علائم بالینی دیابت عبارتند از:

۱-عدم توانایی در سوخت و کربوهیدراتها.                                                           

۲-افزایش قابل ملاحظه گلوکز در خون.

۳-دفع مقادیر مختلفی قند از ادرار.

میزان بیماریهای قلبی در افراد دیابتی ،دو تا سه برابر بیشتر از غیر دیابتیهاست.طبق دستور W.H.O دیابت به دو دسته کلی تقسیم می شود:

دیابت نوع ۱:I.D.D.M:

دیابت وابسته به انسولین که دیابت جوانان هم گفته می شود.

دیابت نوع ۲:N.I.D.D.M:

دیابت غیر وابسته به انسولین که در بزرگسالان دیده می شود.

تقسیم بندیهای دیگر دیابت به شرح زیر است:

G.D.M:دیابت بارداری است.

I.G.T:ا

ختلال در تحمل گلوکز است،که دیابت نیست ولی ممکن است به دیابت تبدیل شود.

اکثر مبتلایان به دیابت از نوع ۲ هستند.در برابر هر ۱۰-۸ نفر که به این دیابت مبتلا هستندیک نفر به دیابت نوع ۱ مبتلا است.

بیشتر بدانید 


I.D.D.M:

غالبا” از دوران کودکی شروع می شود واستعداد ژنتیکی در بروز آن حائز اهمیت است.بیماریهای ویروسی مثل:سرخجه- اوریون و یا بیماریهای دیگر سبب ایجاد واکنش خود ایمنی در بدن می شود.بنابراین:سلولهای بتای پانکراس،آنتی کور در برابر خودشان تولید می کنند،بنابراین این سلولها آسیب دیده و ترشح انسولین مختل می شود.

در مجموع هرنوع اختلال در پانکراس که موجب قطع کامل تولید انسولین شود ،به آن دیابت وابسته به انسولین یا دیابت نوع ۱ می گویند،که در گذشته بنام دیابت جوانان شناخته می شد.

در صورتیکه هر نوع اختلال جدی درپانکراس منجر به تولید ناکافی انسولین شود یا بعبارتی هایپر گلایسمی ظاهر شده و مقاومت انسولین در سطح سلول ایجاد شود به آن دیابت غیر وابسته به انسولین می گویند.تولید انسولین در دیابت نوع ۲ متفاوت است.

این تفاوت در تولید اضافی انسولین می باشدکه منجر به هایپر انسولینمی می شود.این حالت مربوط به مقاومت انسولین در سطح سلول است.تفاوت دیگر در عدم کفایت در تولید انسولین می باشد،که برخی اوقات در حد طبیعی و برخی اوقات کمتر از حد طبیعی است.

بیشتر بدانید 

دو عامل در بروز دیابت نقش مهمی دارد:

۱-چاقی 

۲-ارث

دیابت نوع ۲ همراه با چاقی است.از اختصاصات این دیابت مقاومت محیطی به انسولین است.یعنی ممکن است میزان انسولین در پلاسما طبیعی هم باشد ولی بدلیل مقاومت محیطی موثر نیست.

چاقی اغلب در بزگسالان دیابتی قبل از ظهور بیماری مشاهده شده است .و عملا” دیده می شود که افراد دارای وزن طبیعی یا تا حدی کم وزن کمتر مستعد ابتلاء به بیماری دیابت می باشند .

عادات غذایی بد و نا کافی به اضافه پرخوری و نداشتن فعالیتهای بدنی ممکن است زمینه را برای تظاهر علائم بیماری دیابت آماده سازد.برخی از پزشکان معتقدند که رابطه این بیماری با فعالیتهای فکری بیش از فعالیتهای جسمی است.بدین معنی که فشارهای عصبی و نگرانیها ممکن است در بروز بیماری دخالت داشته باشد.

بیماریهای کبدی -کیسه صفرا-تیروئیدو غده پانکراس نیز اغلب همراه دیابت دیده شده اند.تغییرات عروقی و سایر بیماریهای قلب و عروق -بیماریهای عروق محیطی-رتینوپاتی(آسیب شبکیه چشم) ،نوروپاتی (آسیب اعصاب مرکزی) و نفروپاتی (آسیب کلیه ها) در بیماران مبتلا به دیابت در مقایسه با افراد غیر دیابتی بیشتر مشاهده می شود.بنظر می رسد عامل ارثی اهمیت زیادی داشته باشد.

بیماری دیابت از زمان لقاح شروع می شود و از این زمان تا شروع تظاهرات آشکار بیماری ممکن است چند ماه تا چند سال طول بکشد.

تاثیر انسولین در بدن:

تاثیر انسولین

غلظت انسولین پلاسما با تعداد گیرنده ها نسبت عکس دارد

برای اینکه انسولین بتواند نقش بیوشیمیایی خود را ایفا کند باید به گیرنده های خاصی در سطح سلول بپیوندد.تعداد این گیرنده ها تحت تاثیر غلظت انسولین پلاسما و پرخوری است .

غلظت انسولین پلاسما با تعداد گیرنده ها نسبت عکس دارد.یعنی بالا بودن سطح انسولین باعث کاهش تعداد گیرنده ها می شود.پرخوری و افراط در مصرف غذاهای پر کالری بنوبه خود ترشح انسولین را افزایش می دهد و در نتیجه تعداد گیرنده ها کم می شود.عامل دیگر:فعالیت و تحرک بدنی است که در صورت کم تحرکی تعداد گیرنده ها کاهش پیدا می کند.

در بیماری دیابت بیمار قادر به استفاده از گلوکز نیست.بهمین دلیل میزان آن در خون افزایش پیدا می کند و افزایش آن از حدود آستانه کلیوی که ۱۸۰-۱۷۰ میلی گرم در دسی لیتر است باعث دفع گلوکز از طریق ادرار می شود که گلوکزاوری نامیده می شود.

برای دفع گلوکز نیاز به مایعات است.بنابراین میزان ادرار در اثر نوشیدن مایعات زیاد می شود(پلی اوری) و بدلیل اینکه گلوکز وارد سلولها نمی شود بیمار احساس گرسنگی می کند و بدلیل مصرف مواد غذایی دچار پرخوری (پلی فاژی)هم می شوند که در بیماران I.D.D.M بیشتر است.بدلیل دفع آب زیاد از طریق ادرار پرنوشی و تشنگی هم در بیماران وجود دارد.

بیماران دیابتی بدلیل افزایش قند خون مستعد ابتلاء به بیماریهای عفونی هستند.بیمار دیابتی فوق العاده نسبت به عفونت حساس است ،یعنی اگر دیابت او مهار نشده باشد،بدلیل کاهش مقاومت بدن در مقابل عوامل عفونی ،به سادگی مبتلا به عفونتهای غیر قابل مهار می شود.

در بیماران دیابتی خطر کمای دیابتی هم وجود دارد.کما بدنبال حالت کتوز در شرایطی که بیماری دیابت مهار نشده باشد بوجود می آید.در اثر کمبود انسولین میزان اسیدهای چرب خون افزایش پیدا می کند.اکسیداسیون اسیدهای چرب تولید مقدار زیادی استیل کوآنزیم آ می کند که در اثر تجمع آنها اسیدهای ستونی ایجاد می شود.افزایش اسیدهای ستونی در خون باعث آسیب دستگاه مرکزی اعصاب و ایجاد کما می شود.

علائم هشدار دهنده عبارتد از: تشنگی – خشکی دهان – برافروختگی صورت – خواب آلودگی افزاینده – -تهوع – استفراغ – دردهای شکمی -  سرد و خشک شد پوست – استشمام بوی اسید در تنفس بیمار و سخت شدن عمل تنفس -  سردرد – سرگیجه – درد در پشت پاها و ضعف بیش از حد است.

اگر یکی از علائم ظاهر شود وضع بیمار خیلی خطرناک نیست ولی اگر تعدادی از این علائم با هم وجود داشته باشد زنگ خطر است.

عارضه دیگری که در بیماران دیابتی وجود دارد ،بروز هایپو گلایسمی است بخصوص در I.D.DM .بهمین دلیل توصیه می شود که بیماران دیابتی همیشه قند یا آب نبات همراه خودشان داشته باشند.

گاهی در بیمار شوک یا عکس العمل انسولین که ناشی از سقوط ناگهانی گلوکز در خون است بوجود می آید.علائم اولیه به شکل زیر است:

عرق کردن -بی حوصلگی – دوبینی – گرسنگی – لرز – پریدگی رنگ – تند شدن ضربان قلب – سر درد و حالت ضعف و سستی شدید و بالاخره به حالت مرگ افتادن است.گرچه این علائم سریع و تند اتفاق می افتد ولی اگر فورا” مقداری کربوهیدرات زود هضم مانند:آبمیوه – آب قند و یا قند به بیمار داده شود،عکس العمل بوجود آمده کنترل خواهد شد.

بیشتر بدانید 

مقادیر طبیعی قند خون:

F.B.S یا قند خون ناشتا ۱۰۰-۶۰ میلی گرم در دسی لیتر است .اگر F.B.S  بین ۱۴۰-۱۱۵ میلی گرم در دسی لیتر باشد فرد I.G.T  است و اگر بیشتر از ۱۴۰ میلی گرم در دسی لیتر باشد بیمار قطعا” دیابتی است.

قند خون ۲ ساعت بعد از غذا باید کمتر از ۱۲۰ میلی گرم در دسی لیتر باشد.

هدف مطلوب در بیماران دیابتی این است که قند خون را به کمتر از ۱۴۰ میلی گرم در دسی لیتر برسانیم.

کودکان و دیابت

 سن  ابتلاء به دیابت در کودکان بیشتر بین ۱۵-۸ سالگی است با توجه به اینکه کودک در پی کشف توانائیها و استقلال است ،این مساله که باید وابسته به انسولین باشد مشکل است و به یک تیم هماهنگ همدردی و توجه نیازمند است که کودک را با وضعیت جدید خود تطبیق دهد.

گاهی اوقات در کودکان دیابتی دیده می شود که برای مدتی نیاز به انسولین کم می شود که به این دوره Honey moon می گویند.این دوره کوتاه و موقتی است و سپری می شود و مجددا”بحالت اولیه بر می گردد.احتمالا” دلیلش آخرین تلاشهای پانکراس برای ترشح انسولین است.بعد از دوره Honey moon نیاز به انسولین افزایش پیدا می کند و بعد نیاز به آن ثابت  می شود.

در دوران بلوغ %۳۰-۲۵ نیاز به انسولین افزایش پیدا می کند که بدلیل افزایش رشد است.همزمان با دوران بلوغ کالری مورد نیازهم افزایش پیدا می کند.در آموزش رژیم غذایی کودک باید انعطاف پذیر باشیم و برنامه غذایی باید مطرح شود که مطابق با برنامه غذایی خانواده باشد،تا برای کودک قابل قبول باشد.

کودک دیابتی در سنین ۶-۵ سالگی قادر است که غذاهای مناسب را انتخاب کند.در سنین ۱۰-۹ سالگی قادر است که انسولین تزریق کند و در سن ۱۱ سالگی قادر است S.M.B.G را انجام دهد.

غذاهای مخصوص بیماران دیابتی

 بر خلاف عقیده عموم ،خرید یا تهیه غذاهای مخصوص بیماران دیابتی لازم و ضروری نیست.بیمار دیابتی می تواند و می بایستی از انواع غذاهایی که سایر اعضاء خانواده استفاده می کنند مصرف نماید.البته قند و شکر و تمام مواد غذایی تهیه شده با آنها مستثنی است.

معمولا”بیمار دیابتی بعد از مدتی نسبت به مصرف غذاهای شیرین بی میل می شود و با آموزش می تواند سایر غذاهای متنوع و در دسترس خود را جایگزین یکدیگر نماید.آموزش در زمینه استفاده از فهرست جایگزینی غذا به بیمار نه تنها او را با مقدار انرژی و مواد مغذی اصلی موجود در هر واحد جایگزینی آشنا می کند بلکه کمکی به او در انتخاب انواع غذا در خانه یا رستوران خواهد بود.

بیشتر بدانید 

اندازه گیری با دستگاه 

اندازه گیری با دستگاه

با وجود تفاوت های ظاهری، روش استفاده از تمام دستگاه ها، برای اندازه گیری قند خون، تقریباً یکسان است. 

هر دستگاه اندازه گیری قند خون از ۳ قسمت تشکیل شده است: سنسور اندازه گیری، سوزن لنست، نوار اندازه گیری. روش اندازه گیری قند خون با استفاده از دستگاه های اندازه گیری، از نظر دقت و صحت نتایج، بهتر و قابل اطمینان تر از سایر روش هاست.

طریقه استفاده از دستگاه اندازه گیری قند خون:

با وجود تفاوت های ظاهری، روش استفاده از تمام دستگاه ها، برای اندازه گیری قند خون، تقریباً یکسان است. بدین صورت که ابتدا شدت ضربه سوزن لنست را تنظیم نموده و بوسیله آن نمونه ای از قند خون خود را بر روی نوار اندازه گیری قرار دهید و آن را وارد دستگاه نمایید. پس از چند لحظه، میزان قند خون شما بر روی دستگاه نمایش داده خواهد شد.

» نکاتی در رابطه با اندازه گیری قند خون:

* هرگز از یک نوار اندازه گیری بیش از یکبار استفاده نکنید.

* برای پیشگیری از بروز خطا، پیش از اندازه گیری حتماً دستانتان را با آب گرم و صابون بشویید.

* شستشوی دست ها با آب گرم و صابون، خروج خون از سر انگشتان را نیز ساده تر می کند.

* به تاریخ انقضاء درج شده بر روی بستۀ نوار اندازه گیری دقت نمایید.

* به منظور اطمینان از صحت نتایج، از دستگاه هایی استفاده کنید که از سیستم ” کنترل حجم خون ” برخوردارند.

آيا مي دانيد ورزش تاثير بسيار زيادي از طريق کنترل قند خون در بهبود بيماران ديابتي دارد؟ بيماران ديابتي ( 1 و 2 ) چه ورزش هايي بايد انجام دهند؟ 

تحقيقات انجام شده بر روي بيماران ديابتي نشان ميدهد که ورزش نقش مهمي در بهبود سلامت افراد ديابتي دارد ورزش؛کلوگز و کليگوژن را در داخل ماهيچه هاي بدن مي سوزاند و در حين و بعد از ورزش قند خون وارد ماهيچه ها مي شود و سطح کلوگز و کليگوژن را به حد طبيعي مي رساند.

 همچنين وجود برنامه هاي منظم ورزش در بيماران ديابتي عکس العمل شديد انسولين را از بين ميبردچون به عضلات و کبد عادت داده ميشود که کليگوژن بيشتري ذخيره کنند.

 ديابت نوع دو،ورزش تا حدود زيادي باعث افزايش حساسيت سلولها نسبت به انسولين و کاهش مقاومت به انسولين مي شودو از آنجايي که اين حساسيت ايجادشده به انسولين 48 ساعت بعد از ورزش ازبين ميرود تکرار ورزش در دوره هاي منظم براي کاهش مقاومت به انسولين در ديابت نوع 2 لازم است

و همچنين در ورزشهاي درازمدت مشاهده مي شود که حساسيت سلولها به انسولين افزايش مي يابد که اين امر در بهبود وضعيت بيماران ديابت به خصوص بيماران ديابت غير وابسته به انسولين با اهميت است.يک برنامه صحيح کنترل بيماري قند در بيماران ديابتي غير وابسته به انسولين به کاهش وزن اين بيماران کمک مي کند.

کاهش وزن بر اثر ورزش باعث کاهش بافت چربي مي شود بنابر اين مقاومت به انسولين در سلولها کاهش و به اين ترتيب مصرف داروهاي خوراکي پايين اورنده قند خون کم مي شود 

پزشکان اعتقاد دارند ورزش بيماران ديابتي بايد به صورت هوازي باشد .تمرينات هوازي به تمريناتي گفته ميشود که با مصرف اکسيژن توأم باشد.بهترين تمرين هوازي دويدن در مسافتهاي طولاني و با آهنگ آرام است و اين تمرينات شامل اسکي؛صحرانوردي؛شنا؛دويدن آرام؛دوچرخه سواري؛پياده روي است.

امروزه محققان دريافته اند که استراحت بيماران ديابتي کار نادرستي است.مطالعات نشان داده که استراحت بر روي تخت حد اقل به مدت 7 روز باعث اختلال در متابوليسم قند خون مي شود .

ورزش در درمان دیابت بسیار موثر است، زیرا نه تنها باعث پایین آوردن قند خون و كاهش مقاومت بدن به انسولین می شود، بلكه خطر بیماری های قلبی عروقی و نیاز به دارو در دیابت نوع 2(دیابت غیر وابسته به انسولین)را كاهش می دهد.

هنگامی كه یك فرد غیر دیابتی ورزش می كند، سطح انسولین خون، تحت تأثیر افزایش هورمون های ضدانسولین (خصوصاً گلوكاگون) كاهش می یابد. به این ترتیب، افزایش مصرف گلوكز توسط ماهیچه، با افزایش تولید گلوكز توسط كبد مطابقت می یابد.

برای جلوگیری از افت قند خون در افراد دیابتی، باید غذای بیشتری قبل از ورزش، در حین یا بعد از آن مصرف كرد و یا دوز انسولین را با افزایش فعالیت ورزشی كاهش داد.

در افراد دیابتی كه انسولین یا داروهای كاهنده قند خون مصرف می كنند، هیپوگلیسمی(کاهش قند خون) مشكلی است كه با ورزش پیش می آید. این هیپوگلیسمی بیشتر بعد از ورزش اتفاق می افتد، زیرا بعد از ورزش، كبد و ماهیچه نیاز به استفاده از گلوكز برای بازسازی گلیكوژن دارد كه این بازسازی 30-24 ساعت طول می كشد. 

برای جلوگیری از این افت قند خون یا باید غذای بیشتری قبل از ورزش یا در حین یا بعد از آن مصرف كرد و یا دوز انسولین را با افزایش فعالیت ورزشی كاهش داد.

از طرفی اگر در حالی كه قند خون بیشتر از 300-250 میلی گرم در دسی لیتر است، ورزش شروع شود، هیپوگلیسمی و كتوز در اثر كمبود انسولین رخ می دهد، در این حالت ورزش باید متوقف شود.

راهنمای ورزش کردن در افراد دیابتی:

تست قند خون قبل و بعد از ورزش، به تعیین نوع برنامه ورزشی شخص دیابتی بسیار كمك می كند.

در كل به ازای هر یك ساعت ورزش، خوردن 15گرم كربوهیدرات اضافه تر قبل یا بعد از ورزش، احتیاج می شود. برای ورزش های شدیدتر، 30 گرم كربوهیدرات در هر یك ساعت ممكن است نیاز شود. 

ورزش با شدت متوسط و مدت كمتر از 30 دقیقه ندرتاً احتیاج به مصرف كربوهیدرات یا انسولین اضافه تر دارد، ولی با این وجود اگر قند خون كمتر از 100 میلی گرم در دسی لیتر باشد، مصرف یك وعده غذای كوچك و كم حجم لازم می شود.

اغلب برای جلوگیری از هیپوگلیسمی ، باید دوز انسولین را مطابقت داد و این تطابق بیشتر در مورد ورزشی كه 60-45 دقیقه طول می كشد، اهمیت پیدا می كند. در بیشتر افراد دیابتی، كاهش متوسط (تقریباً 20-10 درصد) دوزانسولین تزریقی، برای جلوگیری از هیپوگلیسمی كافی است. برای ورزش های طولانی تر و شدیدتر كاهش بیشتری در كل دوزانسولین روزانه ممكن است نیاز شود.

بیشتر بدانید 

بطور كلی كاهش انسولین بر حسب شدت ورزش به ترتیب زیر است: 

- 10 درصد برای ورزش یا فعالیت سبك

- 20 درصد برای ورزش یا فعالیت متوسط

- 40-30 درصد برای ورزش یا فعالیت شدید

و بر حسب مدت ورزش، كاهش دوزانسولین كوتاه اثر به ترتیب زیر است: 

- 30 درصد كاهش برای ورزش كمتر از یك ساعت

- 40 درصد كاهش برای ورزش 2-1 ساعته

- 50 درصد كاهش برای ورزش 3 ساعته و بیشتر

قبل از انجام ورزش، گرم كردن لازم است تا ماهیچه برای فعالیت هوازی آمادگی پیدا كند. بطور ایده آل، در یك ورزش 40-30 دقیقه ای، قسمت هوازی ورزش تقریباً 20 دقیقه باید ادامه یابد.

باید دانست كه حتی 3 بار ورزش 10 دقیقه ای در طول روز به جای یك بار ورزش 30 دقیقه‌ای، هم می تواند همان اثرات مفید را داشته باشد.

در دیابت نوع 2، ورزش تا حدود زیادی باعث افزایش حساسیت سلول ها نسبت به انسولین و كاهش مقاومت به انسولین می شود و از آنجایی كه این حساسیت ایجاد شده به انسولین 48 ساعت بعد از ورزش دوباره از بین می رود، تكرار ورزش در دوره های منظم برای كاهش مقاومت به انسولین در دیابت نوع 2 لازم است. 

ورزش همچنین از اثر هورمون های ضدانسولینی می كاهد و باعث بهبود كنترل گلوكز می شود. 

انجام ورزش بعد از خوردن غذا مفید است و باعث كاهش هیپرگلیسمی(افزایش قند خون) بعد از غذا (كه در دیابت نوع 2 رایج است) می باشد.

بیشتر بدانید 

اثر ورزش در بيماران مبتلا به بيماري قند (ديابت):

غذای دیابتی

ورزش كردن دردرمان بيماري ديابت بسيار موثر است

ورزش كردن دردرمان بيماري ديابت بسيار موثر است، زيرا نه تنها باعث پايين آوردن قند خون وكاهش مقاومت بدن به انسولين مي شود، بلكه خطر بيماريهاي قلبي عروقي ونياز به دارو در ديابت نوع 2(ديابت غيروابسته به انسولين) را كاهش مي دهد. 

به طور خلاصه فوائد برنامه منظم ورزشي براي افراد ديابتي به صورت ذيل است: افزايش قدرت ماهيچه ها وآمادگي عضلاني . بهبود وضعيت رواني وايجاد اطمينان وآرامش روحي براي برخورد با مشكلات . كنترل وزن وتنظيم اشتها . افزايش حساسيت نسبت به انسولين ودر نتيجه كاهش نياز به انسولين براي مصرف قند(انرژي) در عضله . 

كاهش ميزان چربي هاي خون . كاهش فشار خون . محافظت از بيماري هاي قلبي، عروقي،پوكي استخوان والتهاب مفاصل 

نكات زير رادر مورد ورزش مورد توجه قرار دهيد:

1)بهترين زمان ورزش،1تا3 ساعت بعد از غذا است. 

2)براي اينكه ورزش بيشترين اثر را روي بدن شما داشته باشد،بايد حداقل 3تا4بار درهفته وهربار30دقيقه يابيشتر ورزش كنيد.مي توانيد بجاي 30دقيقه ورزش پيوسته،درطول روز سه بار وهربار 10دقيقه ورزش نمائيد. 

3)ممكن است قبل ويا بعد از ورزش لازم باشد به منظور پيشگيري از افت قند خون(هيپوگليسمي)،يك وعده كوچك بخوريد.مقدار اين ميان وعده به سطح قند شما بستگي دارد. 

4)هميشه يك ماده غذايي حاوي كربوهيدرات مثل شكلات يا آب نبات همراه داشته باشيد ودر صورتيكه علائم پايين افتادن قند خون(لرزش، عرق كردن،تپش قلب و...)پديد آمدند،آن را مصرف كنيد. 

5)در افراد مبتلا به بيماري ديابت كه انسولين يا داروهاي كاهنده خون مصرف مي كنند، كاهش قند خون مشكلي است كه با ورزش پيش مي آيد. 

6)در ديابت نوع 2، ورزش تا حدود زيادي باعث افزايش حساسيت سلولها نسبت به انسولين وكاهش مقاومت به انسولين مي شود واز آنجايي كه اين حساسيت ايجاد شده به انسولين 48 ساعت بعد از ورزش دوباره از بين ميرود، لذا تكرار ورزش در دوره هاي منظم براي كاهش مقاومت به انسولين در ديابت نوع 2 لازم است .

7) مدت وشد ت برنامه ورزشي خود را به تدريج (ونه ناگهاني)افزايش دهيد تا بتوان آن را با غلظت گلوكز خون تنظيم نماييد . 

8)به ميزان كافي آب بنوشيد تا جايگزين مايعي كه هنگام عرق كردن حين ورزش از شما دفع شده است، بشود. 

9)پس از ورزش پاهاي خود را از نظر تاول يا قرمز شدگي به دقت معاينه كنيد ودر صورت وجود نشانه هاي فوق با پزشكتان تماس بگيريد. 10)تست قند خون قبل وبعد از ورزش،به تعيين نوع برنامه ورزشي شخص ديابتي بسيار كمك مي كند ودر كل به ازاي هر يك ساعت ورزش، خوردن 15 گرم كربو هيدرات اضافه تر قبل وبعد از ورزش، احتياج مي شود براي ورزشهاي شديدتر ،30گرم كربو هيدرات در هر يك ساعت ممكن است نياز شود. 

ورزش با شدت متوسط ومدت كمتر از 30 دقيقه ندرتاّ احتياج به مصرف كربوهيدرات يا انسولين اضافه تر دارد ولي با اين وجود اگر قند خون كمتر از 100 ميلي گرم در دسي ليتر باشد مصرف يك وعده غذا ي كوچك وكم حجم لازم است. 

11) درصورتيكه قندخون شما بالاتراز 250 است ودر ادرارشما كتون وجود دارد يا قندخون بالاتراز300 بدون دفع كتون داريد،ورزش نكنيد زيرا دراين حالت نياز شما به انسولين افزايش مي يابد وممكن است قندخون بالا رود وشما را درمعرض خطر قرار دهد(خطركماي ديابتي). 

نكته مهم: تحقيقات جديدي كه روي بيماران مستعد ديابت  (يعني افراديكه سطح گلوكز خونشان بالاترازحد طبيعي بوده اما هنوز درحدي نبوده كه بعنوان ديابت فعال طبقه بندي شود.دراين افراد خطربروز ديابت خيلي زياد است)انجام شده است،

نشان داده است افرادي كه حداقل 150دقيقه درهفته (روزانه 30دقيقه بمدت پنج روز)ورزش كرده اند وحداقل 5-7درصد وزن خود را ازدست داده اند،احتمال بروز ديابت نوع2 را درخود بمقدار58 درصد كاهش داده اند.

ورزشهاي سنگين يا طولاني مي تواند موجب ترشح آدرنالين وهورمونهاي ديگر شده كه با اثرات انسولين مقابله كنند و موجب بالا رفتن گلوكز خون شما گردند. اگر در ورزشهاي طولاني وسنگين شركت مي كنيد، انسولين وداروهاي خوراكي شما بايستي توسط پزشك تغيير داده شوند.

تاثیر ورزش بر کنترل قند خون و توده بدنی 

سالهای طولانی است که ورزش به همراه رژیم غذایی و درمان دارویی به عنوان سه رکن اساسی در درمان و بهبود دیابت نوع 2 شناخته شده است. 

انجام فعالیت های روزانه موجب میگردد از عوارض دیابت کاسته شود این امر در کنار بی هزینه بودن و نداشتن عوارض درمانی و دارویی موجب میگردد که تحرک بدنی و انجام کامل فعایت های روزانه بیشتر در معرض توجه قرار بگیرد.

همانطور که میدانید دو هدف عمده در مورد بیماران دیابتی کاهش میزان قند خون و توده چربی بدنشان و به عبارتی کاستن از وزنشان است. چاقی و خصوصا چاقی شکمی اصولا به مقاومت نسبت به انسولین و بالارفتن میزان انسولین بدن و بالا رفتن میزان قند خون و افزایش فشار خون و افزایش چربی خون و ... همراه است.

چربی خون بالا که از عوارض مستقیم چاقی است میتواند در دراز مدت موجب بروز آسیب در بافت هایی نظیر کلیه و چشم ها و اعصاب و کبد و رگ ها گردد. 

تحقیقاتی که راجع به نقش حرکات ورزشی در دیابتی ها انجام شده است نشان میدهد که انجام حرکات ورزشی میتواند موجب کاهش قند خون شان گردد سوالی که پیش می آید این است که آیا انجام حرکات شدید ورزشی یا انجام طولانی مدت حرکات ورزشی هم برای دیابتی ها مفید است؟ و جواب ما این است. خیر . 

انجام حرکات ورزشی در دراز مدت و بصورت شدید علاوه بر آن که میتواند موجب بروز افت قند خون گردد حتی در حالت کنترل شده هم توصیه نمی شود زیرا نهایتا همان تاثیری را بر بدن میگذارد که قند خون کنترل نشده میتواند بر بدن یک فرد دیابتی بگذارد.

لذا توصیه ما به دیابتی ها این است که اولا ورزش های آرام و سبک را انجام دهند و ثانیا سعی کنند مثلا به جای یک بار ورزش در و به مدت نیم ساعت آنرا به سه بار و هر بار به مدت 10 دقیقه تغییر دهند. 

حرکات ورزشی آرام بهتر است یک ربع تا نیم ساعت پس از وعده های بزرگ غذایی مانند ناهار و شام صورت گیرد و نهایتا اینکه دوست عزیز انجام حرکات ورزشی هنگان غروب و شب برای شما بهتر از انجام حرکات ورزشی هنگام صبح است. 

تاثیر ورزش در سلامت قلب مبتلایان به دیابت

مبتلایان به دیابت نوع دوم می توانند با یك برنامه پیاده روی روزانه خطر ابتلا به بیماری قلبی رادر خود كاهش دهند. 

به گزارش مدلاین پلاس، محققان ژاپنی دریافته اند خطر ابتلا به بیماری قلبی یا سكته مغزی در دیابتی هایی كه یك برنامه منظم پیاده روی روزانه را دنبال می كنند كاهش می یابد. 

یافته های فوق نشان می دهد حتی انجام ورزش های سبك در خانه از خطر بیماری قلبی مربوط به دیابت نوع دوم می كاهد. 

بیماری قلبی و سكته مغزی در میان بیماری های طولانی مدت مربوط به دیابت نوع دوم هستند و دیابت نوع دوم اختلالی است كه در آن بدن دیگر به هورمون تنظیم كننده قند خون یعنی انسولین پاسخ مناسب نمی دهد. 

عدم كنترل سطوح قند خون می‌تواند به عروق خونی و با گذشت زمان به قلب صدمه بزند. 

كنترل بهتر قند خون به شرح علت تاثیر ورزش منظم در كاهش بیماری قلبی عروقی كمك می كند.

بیشتر بدانید 

ضرورت ورزش ونرمش بربدن انسان

دمنوش دیابتی

 کاهش و یا از بین بردن چاقی و افزایش قدرت عضلانی

روشهای پیشگیری و درمان در علم پزشکی از دیر باز تا‌کنون رو به توسعه و رشد بوده و محدود به درمانهای دارویی نمی‌باشند. توجه به ورزش و فعالیت بدنی به عنوان راهکار اصلی پیشگیری و نیز درمان بسیاری از بیماریها محسوب شده و عامل ایجاد سلامت عمومی و کاهش سطح ناتوانی در جمعیت بیمار می‌گردد

بسیاری از این بیماریها ، همچون دیابت نوع دوم و بیماریهای قلب و عروق، قابل پیشگیری هستند و در جامعه صنعتی امروز ، توجه به ورزش را به عنوان موثرترین عامل پیشگیری در نظر می‌گیرند

نرمش و تمرینات بدنی ، جز بسیار باارزشی از ورزش است که باعث پیشگیری از بیماری و ناتوانی جسمی می‌شود. الگوی زندگی اگر شامل تمرینات بدنی باشد، فواید طبی چشمگیری به همراه خواهد داشت. یک برنامه مناسب ورزشی سلامت انسان را تضمین می‌کند و خطر بسیاری از بیماریهای متداول را کاهش می‌دهد. 

بنابراین ورزش مرتب می‌تواند طول عمر را افزایش دهد.

اثرات مفید ورزش بر بدن انسان

•    افزایش حداکثر جذب اکسیژن دربدن

•    افزایش کارآیی قلب از طریق حجم خون پمپ شده در یک ضربان

•    کاهش تعداد ضربان قلب و کاهش فشار خون

•    کاهش عوارض و احتمال مرگ و میر ناشی از نارساییهای قلبی

•    کاهش مقاومت عروقی برای عبور دادن جریان خون

•    افزایش جریان خون منطقه‌ای و نقل و انتقال اکسیژن به بافتها

•    افزایش توانایی بدن در مصرف اسیدهای چرب آزاد درهنگام فعالیت

•    افزایش و بهبود تحمل بدن در هنگام تمرین

•    کاهش و یا از بین بردن چاقی و افزایش قدرت عضلانی

•    افزایش تولید عرق به هنگام فعالیت که در نتیجه تحمل بدن در برابر گرما بالا می‌رود

•    جلوگیری از استئوپروز یا پوکی استخوان در صورت انجام تمرینات تحمل وزن

•    افزایش تحمل گلوکز در بدن

•    افزایش تحمل کار بدنی و کاهش تنگی نفس در بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریه

تاثیر ورزش بر دیابت

در بیماران مبتلا به بیماری قند نوع دوم، نیاز به انسولین برای سوخت و ساز گلوکز ، بر اثر ورزش کاهش می‌یابد زیرا در حین ورزش و بعد از آن حساسیت بافت اسکلتی و بافت چربی نیز به انسولین افزایش می‌یابد و تولید گلوکز کبدی در بدن نیز کمترمی‌شود. 

هر گاه بیمار تمرینات بدنی منظم را در برنامه عادی زندگی خود قرار دهد، باید انتظار داشت که نیاز او به انسولین کاهش می‌یابد. ورزش دائمی می‌تواند از اثرات زیانبار دیابت در زندگی بیمار بکاهد و دستگاه قلبی - عروقی را متناسب سازد.

تاثیر ورزش بر بیماری های قلبی - عروقی

برای فردی که در خانواده‌اش بیماری قلبی - عروقی زودرس سابقه دارد، یک رژیم ورزشی مرتب می‌تواند احتمال وقوع سکته و سایر حوادث قلبی - عروقی را کاهش دهد. ورزش مرتب باعث بهبود نسبت چربی در سرم خون می‌شود، می‌تواند فشار خون را کاهش دهد و اثر ضد فشار خون و ورزش ، مستقل از اثر آن روی کاهش وزن یا تغییرات ناشی از آن در کارآیی اندامها است.

 تست فشار ورزش بر روی قلب، برای افرادی که از داروهای محدود کننده حداکثر ضربان قلب استفاده می‌کنند، ضروری است

تاثیر ورزش بر سرطان

ورزش برای مبتلایان به سرطان توصیه می‌شود، چرا که ورزش می‌تواند از عوارض وخیم بیحرکتی بیمار بکاهد و احتمالا دستگاه ایمنی بدن را تقویت کند. نوع ورزش باید متناسب با شرایط فرد بیمار تجویز شود شدت ورزش باید در حد پایینی از ضربان قلب ، بین 65 - 40 درصد باقی بماند

تاثیر ورزش بر تناسب فیزیکی و گذران عمر

هر چه سن آدمی بیشتر می‌شود، اثرات فیزیولوژیک افت عملکرد بدن زیادتر می‌شود. افزایش سن باعث تحلیل رفتن قدرت عضلات و کاهش تعداد فیبرهای عضلانی می‌شود. ورزش مادام‌العمر می‌تواند سرعت تحلیل رفتن عضلات را کم کند و عضلات را تقویت کند. ورزش و تمرینات بدنی در افراد مسن‌تر باعث بهبود کارکرد اعضای بدن می‌شود. 

تمرینات ورزشی مرتب ، سرعت تنزل قدرت بدنی در گذر عمر را کمتر می‌کند به نظر می‌رسد این نتایج مثبت بخاطر تاثیر تقویتی ورزش روی سلسله اعصاب باشد و نه بازسازی عضلات

آیا درمان غیر دارویی فشار خون ممکن است؟

بر طبق گزارش پنجمین گردهمایی ملی "کشف و ارزیابی و درمان فشار خون" آمریکا که در سال 2001 چاپ شد، ورزش متوسط درمان غیر دارویی فشار خون است. بیشترین مکانیزمهایی که موجه کننده درمان ورزشی فشار خون هستند به کاهش قابلیت کشش و انقباض اعصاب سمپاتیک بر اثر ورزش استفاده می‌کنند و آن را عامل کنترل فشارخون خفیف می‌دانند

با انجام ورزشهای مناسب می‌توان از ابتلا به بسیاری از بیماریها پیشگیری کرد. با رشد روز افزون علم طب ورزشی و ایجاد دیدگاههای مناسب در زمینه برنامه ریزی و طراحی تمرینات ورزشی جهت افراد مختلف خصوصا بیماران ، در بسیاری از کشورها کلوپهای ویژه ورزشی برای بیماران مختلف ایجاد شده که عامل مهم کاهش معلولیت ناشی از عوارض بیماری و ایجاد روحیه نشاط و سرزندگی در این افراد می‌گردد

خواب  دیابت

این که هر فرد به طور دقیق به چند ساعت خواب نیاز دارد، به شرایط جسمانی و روانی او بستگی دارد. جالب است بدانید که میزان خواب دو دانشمند مشهور، یعنی انیشتین و ادیسون بسیار با هم متفاوت بود. ادیسون فکر می کرد خوابیدن اتلاف وقت است و در طی روز کمی چرت می زد، ولی در مقابل انیشتین ۱۰ ساعت خواب شبانه داشت. 

کارشناسان توصیه می کنند بزرگسالان سالم به ۷ تا ۹ ساعت خواب شبانه نیاز دارند، ولی متاسفانه امروزه میانگین خواب شبانه ی افراد در خیلی از موارد کمتر از این میزان است.

مطالعات بسیاری حاکی از آن هستند که اختلالات خواب و بی نظمی در خواب با افزایش چاقی و دیابت مرتبط اند. 

حال آیا کمبود خواب می تواند بر بیماری دیابت و کنترل  این بیماری موثر باشد؟ 

نتایج پژوهش ها نشان داده که خواب عمیق و راحت می تواند در بهبود بیماران دیابتی دارای تاثیر بسزایی باشد و افزایش کمیت و کیفیت خواب ممکن است اثر مثبتی را بر کنترل قند خون افراد دیابتی و غیر دیابتی بگذارد.

 بر این اساس نتیجه گیری نموده اند که هر چه افراد کمتر بخوابند، بیشتر مستعد اضافه وزن می گردند و اضافه وزن مقاومت به انسولین را افزایش می دهد که نتیجه آن نیز افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع دو می باشد.

نداشتن خواب راحت و کافی، اختلالاتی را در متابولیسم گلوکز به وجود می‌آورد و حساسیت به انسولین را کاهش می دهد. 

علاوه بر این نشان داده شده است افرادی که شب ها به قدر کافی نمی خوابند، در طی روز بیشتر دچار خستگی و استرس می شوند و توانایی شان در کنترل و مقابله با مشکلات روزمره کمتر از افرادی است که خواب کافی دارند. این در حالی است که همه می دانیم استرس برای دیابت بسیار مضر است.  

از آن جا که رفع خستگی روزانه با خواب کافی شبانه، نقش بسیار مهمی را در بهبود خلق و خو و توانایی بدن برای مقابله با استرس های روزمره ایفا می نماید، متخصصین علوم پزشکی توصیه می کنند که افراد دیابتی از خواب کافی شبانه برخوردار باشند. 

راهکارهایی برای بهبود خواب شبانه

اگر مشکلاتی را در خواب تان دارید، می توانید از راهکارهایی به شرح زیر کمک بگیرید: 

- فعالیت بدنی منظم داشته باشید. فعالیت بدنی منظم و به ویژه تمرینات هوازی می توانند روند خوابیدن شما را راحت تر نمایند. ولی توجه داشته باشید که ورزش را زودتر از موعد خواب انجام دهید و هرگز آن را به قبل از خوابتان موکول نکنید، زیرا فعالیت بدنی دیرهنگام خود ممکن است روند به خواب رفتن را دشوار نماید.  

- یک برنامه منظم خوابیدن را حفظ کنید. هر روز در یک ساعت مشخص و مقرر به خواب بروید و از خواب برخیزید و حتی در تعطیلات نیز این ساعت ها را رعایت کنید. - از روش های آرام بخش مانند یک دوش آب گرم یا مطالعه یک کتاب استفاده کنید. 

- مصرف کافئین و نیکوتین را کاهش دهید و از مصرف وعده های غذایی سنگین بلافاصله قبل از خواب خودداری کنید. 

- نگرانی هایتان را برای روز بعد بگذارید. یک راه ساده تر آن است که دغدغه های تان را در دفترچه یادداشتی بنویسید تا بعدا به آنها رسیدگی کنید. سپس با خیال راحت بخوابید و مشکلات خود را در همان دفترچه یادداشت جا بگذارید و با خود به رختخواب نبرید. 

در نهایت، اگر شما دچار مشکلاتی در خواب تان هستید و هیچ یک از راهکارهای مذکور برای شما موثر واقع نشد، به پزشک مراجعه نمایید و از وی راهنمایی بگیرید.

بیشتر بدانید 



منابع :

مراقبت هاي بيماران مبتلا به ديابت نويسنده : یاور وحدتی کارشناس پرستاری




آموزش:


اشتراک گذاری:
msmkarimi
رتبه مدرس
شماره تماس:

تاریخ عضویت:۱۳۹۸/۰۹/۰۹


تعداد درس:۷۰
قیمت: رایگان!
پرسش و پاسخ (0)
سوالی دارید؟ اینجا بپرسید...
نام کاربری: برای ارسال کامنت، باید ابتدا وارد سایت شوید.