لطفا جهت دریافت فایل هدیه این محصول ایمیل یا شماره تلفن خود را وارد کنید
توضیحات

علت بیماری دیابت چیست و چگونه درمان می شود؟

دیابت چیست

دیابت یا بیماری قند 

دیابت چیست؟

دیابت یا بیماری قند هنگامی بوجود می‌آید که هورمون انسولین - عامل تنظیم‌کننده قند خون - یا به اندازه کافی در بدن تولید نمی‌شود یا بافت‌های بدن به آن به درستی پاسخ نمی‌دهند. 

در نتیجه سوخت وساز قند در بدن مختل می‌شود و قند خون از حد طبیعی خود بالاتر می‌رود، و در نهایت علائم شاخص دیابت به صورت پرخوری، پرنوشی و پرادراری ظاهر می‌شود.

هورمون انسولین که از سلول‌های جزایر لانگرهانس در غده لوزالمعده به درون خون ترشح می‌شود، کارکردهای مختلفی در بدن دارد، و از جمله ورود قند  را از خون به درون سلول‌ها تسهیل می‌کند تا سلول‌ها بتوانند برای تامین انرژی خود از آن استفاده کنند.

در صورت کمبود یا عدم تاثیر انسولین قند نمی‌تواند وارد سلول‌ها شود، در نتیجه قند خون بالا می‌رود. بالا رفتن قند خون علاوه بر ایجاد علائم حادی که در بالا به آن اشاره شد، در درازمدت باعث آسیب رساندن به تقریبا هر عضو حیاتی بدن از جمله قلب، مغز، چشم، کلیه‌ها و ... می‌شود.

بیشتر بدانید 

دیابت را بر حسب علت ایجاد بیماری به دو گروه تقسیم می‌کنند: 

دیابت

دیابت نوع 1 یا دیابت نوجوانان، که نوعی بیماری خودایمنی است و در نتیجه تخریب نابجای سلول‌های مولد انسولین بوسیله دستگاه ایمنی بدن رخ می‌دهد.

دیابت نوع 1 یا دیابت نوجوانان، که نوعی بیماری خودایمنی است و در نتیجه تخریب نابجای سلول‌های مولد انسولین بوسیله دستگاه ایمنی بدن رخ می‌دهد. علت این بیماری که معمولا افراد را در سنین نوجوانی درگیر می‌کند، دقیقا مشخص نیست و علاجی هم برای آن وجود ندارد.

این بیماران مجبورند از همان ابتدا با تزریق انسولین خارجی کمبود این هورمون را در بدن رفع کنند و قند خود را در حالت عادی نگه دارند.

دیابت نوع 2 یا دیابت بزرگسالان معمولا در میانسالی بروز می‌کند و  زمینه ارثی در ایجاد آن دخیل است. این نوع دیابت به علت مقاومت پیدا کردن سلول‌های بدن به انسولین رخ می‌دهد.

لوزالمعده مبتلایان به این نوع دیابت انسولین تولید می‌کند، اما این مقدار آنقدر کافی نیست که سطح قند خون یا گلوکز را در حد عادی حفظ کند. یک عامل مهم در ایجاد مقاومت به انسولین و بالارفتن قند خون در این بیماران چاقی آنهاست.

دیابت نوع 2 نیز علاجی ندارد، اما کارهای مختلفی می‌توان برای اداره درمانی و نیز پیشگیری از آن انجام داد. برای کنترل و جلوگیری از این بیماری باید رژیم غذایی سالم مصرف کرد، به مقدار کافی ورزش کرد و وزن خود را متعادل نگهداشت.

بیمارانی که این اقدامات در آنها موثر واقع نشود، معمولا تحت درمان با قرص‌های خوراکی پایین‌آورنده قند خون قرار می‌گیرند؛ البته ممکن است در درازمدت این قرص ها تاثیر خود را از دست بدهند و بیمار مجبور شود با تزریق انسولین قند خون خود را طبیعی نگهدارد.

کنترل دقیق دیابت و طبیعی‌کردن قند خون در هر دو نوع این بیماری می‌تواند باعث جلوگیری از بروز عوارض درازمدت تهدید کننده حیات ناشی از آن شود و عمر طبیعی بیماران را تضمین  کند.

دیابت نوع 2 بسیار شایع ‌تر از دیابت نوع یک است به طوری که 90 تا 95 درصد بیماران به نوع 2  دیابت مبتلا هستند.

روش جدید درمان دیابت :

درمان دیابت

. در سراسر جهان نزدیك به 70 میلیون دیابتی از یك تا چند بار در روز، انسولین تزریق میكنند 

سلولهای بنیادین؛ ذراتی با قابلیتهای متعدد

سلولهای بنیادین، سلولهایی هستند كه هنوز برای انجام یك قابلیت و عملكردی خاص تعیین نشدهاند. سلولهای بنیادین از سلولهای جنینهای چند روزه می آیند و پیش ساز تمامی سلولهای بدن میباشند.

بزرگسلان (Adulte): در این گروه سنی، جایگاه سلولهای بنیادین خون و مغز استخوان است. از سلولهای بنیادین، سلولهای خونی و سلولهای پوستی جدید به وجود می آید. این سلولهای جدید همچون سلولهای بنیادین جنینی قابلیت تبدیل به سلولهای دیگر را ندارند. میتوان از سلولهای بنیادین سازنده سلولهای خونی به منظور درمان بیماران مبتلا به سرطان خون و سرطان غدد لنفاوی استفاده كرد. 

نكته قابل توجه در این گونه روش درمانی، این است كه تزریق مرتب انسولین را غیر ضروری میسازد و این خود، امر بسیار مهمی است. در سراسر جهان نزدیك به 70 میلیون دیابتی از یك تا چند بار در روز، انسولین تزریق میكنند كه علت آن، كاهش و یا عدم ترشح انسولین از پانكراس است. 

بیشتر بدانید 

درمان با عمل پیوند

امروزه از نظر تئوری، درمان دیابت با عمل پیوند، امكانپذیر است. به عنوان مثال میتوان عمل پیوند سلولهای پانكراس را ذكر كرد سلولهای بتای پانكراس، تولید كننده هورمون كاهش دهنده قند خون هستند. خطر پیوند این سلولها بسیار زیاد است و بیمار نیازمند آنست كه تمام طول عمر دارو مصرف نماید تا بدین سان از پس زدن آن عضو جلوگیری نماید. 

مصرف داروها، سیستم ایمنی را تضعیف نموده و احتمال ابتلا به بیماریهای عفونی و نیز سرطانی را افزایش میدهد. اصولاً فقط زمانی پیوند پانكراس توصیه میشود كه دیابتی لزوماً در معرض پیوند كلیه قرار داشته باشد زیرا در آن صورت دیابتی مجبور است داروهای تضعیف كننده سیستم دفاعی مصرف كند. 

امكان دیگری كه برای پیوند وجود دارد، این است كه به جای پیوند كامل عضو، فقط سلولهای تولید كننده انسولین (سلولهای بتا) پیوند زده شوند. در این صورت نیز مصرف داروهای تضعیف كننده سیستم دفاعی اجتناب ناپذیر خواهد بود. شایان ذكر است كه تجارب به دست آمده تاكنون بیانگر این است كه اغلب موفقیتهای این گونه درمانها دائمی نمیباشد.

دانشمندان همواره سعی میكنند راهی بیابند كه بدن فرد دیابتی خود بتواند انسولین تولید نماید لذا همواره به طور روز افزون بر روی سلولهای بنیادین تحقیقات بسیاری انجام میدهند و در این راه جایگزینهای گوناگونی را به كار می بندند. 

دانشمندان دو روش را دنبال میكنند :

1- در روش نخست تلاش بر آن است تا بتوانند سلولهای بنیادین حاصل از عضو اهدایی را به سلول بتای تولید كننده انسولین تبدیل نموده و وارد بدن نمایند. در صورت موفقیت در این كار، درمان هوشمندانه جالبی پایه گذاری خواهد شد.

 بنا به گفته ”پروفسور یواخن رایسكر (Jochen Soibler)" - محقق سلولهای بنیادین كلینیك پزشكی دانشگاه مونیخ- اینگونه سلولهای بنیادین به راحتی شروع به تكثیر میكنند و بدین ترتیب میتوان به اندازه كافی سلولهای تولید كننده انسولین خلق نمود و از این راه به مداوای تمامی بیماران دیابتی پرداخت. 

به نظر میرسد راه طولانی تا دستیابی به یك روش درمانی قطعی در پیش رو داریم. اگر چه موشهای آزمایشی تحت درمان از نظر میزان قندخون بهبود یافتند اما هنوز هم نمیتوان از درمان قطعی دیابت سخن گفت و یا آن كه این گونه روشهای درمانی را بر روی انسانها تضمین نمود. در ضمن هنوز مشخص نیست كه درمان از طریق سلولهای بنیادین چه عواقبی با خود به همراه خواهد داشت. 

به عنوان مثال باید این امر مشخص شود كه این سلولها به طور غیر طبیعی رشد نكرده و به طور غیر قابل كنترلی انسولین ترشح نكنند!؟

2- روش دیگر چنین است كه سلولهای بنیادین به دست آمده از مغز استخوان را به سلولهای پانكراس پیوند بزنند. بدین ترتیب این امید به وجود میآید كه سلولهای بتای موجود افزایش یافته و تولید انسولین را بهبود ببخشد و یا این كه خود، به سلول بتا تبدیل گردد. 

یك گروه پژوهشگر برزیلی مدعی هستند كه با این روش 14 بیمار دیابتی نوع اول را به طور موقت بهبود بخشیده و تمامی بیماران بلافاصله بعد از تشخیص، با سلولهای بنیادینی كه از مغز استخوان فرد بیمار به دست آمده بود مورد مداوا قرار گرفتند. در واقع این افراد توانستند ماههای مدیدی بدون تزریق انسولین زندگی كنند. این امر را باید به فال نیك گرفت. 

پژوهشگر سلولهای بنیادین ”پروفسور یواخن زویفرت Jochen Seufert از فرای بورگ Frei burg" از این مسئله كه ”آیا در واقع این پیروزی مدیون سلولهای بنیادین میباشد یا نه“ با تردید سخن میگوید. زیرا هنگام تحقیقات، شركت كنندگان با داروهای قوی مورد معالجه قرار گرفتند كه سیستم دفاعی بدن ایشان را فلج میساخت و بدین ترتیب از پیشرفت دیابت نوع اول كه تازه آغاز شده بود جلوگیری به عمل میآمد لذا پژوهشی كه مبتنی بر این اساس باشد فاقد ارزش خواهد بود. 

از این رو نمیتوان برآورد دقیقی از كار به دست آورد كه آیا تأثیر این داروها بوده و یا سلولهای بنیادین موجب بهبود بیماران گشته و باعث تولید انسولین شده است؟!

هنوز هم مشخص نیست كه آیا به كارگیری سلولهای بنیادین میتواند راه حلی برای درمان بیماران دیابتی باشد یا خیر؟ انجمن دیابت آلمان هشدار میدهد كه گزارشهای ارائه شده در مورد درمان موفقیتآمیز بیماران دیابتی به كمك سلولهای بنیادین چندان هم قابل اعتماد نیست. دلیل هشدار نیز بر این اساس است كه یك شركت آلمانی در شهر كلن به بیماران دیابتی به كمك سلولهای بنیادین، روش درمانی ارائه نموده كه هزاران یورو هزینه در بر داشته و بر اساس اساسنامه این شركت نیز شركت بیمه نمیتواند هزینهای متقبل شود. 

هنوز هم در مورد موفقیتهای حاصل از این روش، چگونگی درمان و این كه نشده چه تعداد از بیماران مبتلا به دیابت با این روش درمانی بهبود یافتهاند، اطلاعات كاملی از سوی شركت مزبور ارائه نشده است!

موفقیت این روش درمانی هنوز هم ثابت نشده است.

"پروفسور زویفرت“ كارشناس این امر اظهار میدارد كه درمان دیابت از طریق سلولهای بنیادین هنوز در ابتدای راه قرار دارد. قبل از شروع درمان دیابت به كمك سلولهای بنیادین، باید مطالعات دقیق و گسترده كلینیكی، موفقیت این روش درمانی را تأیید كرده و از نظر عدم عارضه خطرناك جانبی مورد تأیید قرار گیرد. ”پروفسور رویفرت“ بسیار تأكید دارد كه در به كارگیری این روش به عنوان یك عامل بالقوه تردیدی وجود ندارد.

او حتی روشهای دیگری را نیز مد نظر دارد تا موفقیت درمان به كمك سلولهای بنیادین را افزایش دهد. همان گونه كه آزمایشات بر روی حیوانات آزمایشگاهی نشان میدهد هر دو روش میتواند موفقیتآمیز باشد؛ پیوند سلول بتای تولید كننده انسولین از عضو اهدا كننده و همزمان، اهدای سلولهای بنیادین مغز استخوان.

در حال حاضر برای بیماران دیابتی راهی به جز این باقی نمانده كه برای گذراندن زندگی خوب و سالم، با ملاكهای دقیق تلاش كنند و یا این كه امیدوار باشند در دوره بعد زندگی، یك موش متولد شوند! اما كسی مایل نیست كه به عنوان موش آزمایشگاهی مورد آزمایش قرار بگیرد!

 روش 1: چگونگی تبدیل سلولهای بنیادین به سلولهای بتا پانكراس.

سلولهای بنیادین از پانكراس اهدایی گرفته میشوند.

در آزمایشگاه، سلولهای بنیادین تكثیر شده و در سلولهای بتا به كار گرفته میشوند.

سلولهای تولید شده، در موش آزمایشگاهی پیوند زده میشوند.

روش 2: سلولهای بنیادین حاصل از مغز استخوان، محرك سلولهای بتا شوند.

سلولهای بنیادین از مغز استخوان گرفته میشوند (به عنوان مثال از مغز استخوان لگن)

سلولهای آماده شده به وسیله كاتهتر در عروق تزریق میشوند تا به سوی پانكراس بروند.

محققان حدس میزنند سلولهای بنیادین باعث شوند كه سلولهای بتا افزایش یابند و یا تبدیل به سلولهای بتا شوند. 

بیشتر بدانید 

 




آموزش:


اشتراک گذاری:
msmkarimi
رتبه مدرس
شماره تماس:

تاریخ عضویت:۱۳۹۸/۰۹/۰۹


تعداد درس:۷۰
قیمت: رایگان!
پرسش و پاسخ (0)
سوالی دارید؟ اینجا بپرسید...
نام کاربری: برای ارسال کامنت، باید ابتدا وارد سایت شوید.